Als ik sterf - Jochem Myjer

Als ik sterf, zal de wind niet harder waaien.
Er zal geen haan zachter kraaien
Er zal geen grasspriet minder groeien
Er zal geen bloesem later bloeien
Alles gaat door
Zoals het ook was daarvoor
Voor ik op aarde was
Maar eigenlijk was ik er toen ook al
Ik was al deel
Van het grote geheel.
Ik werd geboren.
En ik dacht dat ik ‘ik’ was
Tot ‘ik’ op een dag
In de duinen lag
En zag
Dat ik ook in dit leven hoor
Bij het grote geheel,
Bij de oorsprong van alle natuur
En dat ik elk uur
De rest van dit bewuste leven
Liefde ga zijn en liefde ga geven
Schoonheid ga zoeken
In alle gaten en hoeken
En als ik sterf,
weer deel word,
van de reden
Dat de wind waait
De haan kraait
De grasspriet groeit
En de bloesem bloeit.